گاوآهن برگردان دار سوارشونده به اتصال سه نقطه تراكتور متصل شده و برای بلند شدن هیدرولیکی متکی به تراکتور است. تمام وزن گاوآهن هنگام حمل و نقل توسط تراكتور تحمل می شود. دو بازوی بلندکن پایینی اتصال سه نقطه تراکتور به میله عرضی اتصال سه نقطه گاوآهن و بازوی اتصال وسط به دکل یا فیل گوش آن متصل می شود.
از آنجا که گاوآهن سوارشونده کاملا متصل به تراکتور است، این گاوآهن به چرخ های حمل کننده نیاز ندارد، گرچه بعضی از گاوآهن های بزرگتر دارای یک چرخ عقب هستند. گاوآهن های سوارشونده کوچک که به وسیله تراکتورهای کوچک باغچه ای با توان ۸ تا ۱۰ اسب بخار کار می کنند، معمولا فقط یک خیش دارند اما انواع متداول این گاوآهن ها دارای دو تا پنج خیش ۳۰ تا ۵۰ سانتی متری هستند. وزن این گاوآهن ها در مقایسه با گاوآهن های کششی مشابه، حدود ۴۰ درصد کمتر بوده و قیمت آن ها پایین تر است.
ترکیب گاوآهن و تراکتور یا ارتباط یکپارچه این گاوآهن ها با تراکتور، موجب افزایش قابلیت مانوردهی در گردش های کوتاه و سریع در انتهای زمین، در عقب روی در گوشه های زمین و شخم زمین های کوچک و دارای شکل های نامنظم هندسی شده است. با توجه به موارد ذکر شده، گاوآهن های برگردان دار سوارشونده متداول ترین نوع برای استفاده در مزارع به خصوص مزارع کوچک محسوب می شوند. تنظیم های گاوآهن سوارشونده عبارتند از: ترازعرضی، تمایل به پایین خیش ها، تنظیم عمق شخم و تنظیم عرض برش خيش جلویی.
تراز عرضی یا تراز افقی، زمانی صحیح است که وقتی در پشت گاوآهن ایستاده یا چمباتمه زده ایم و به آن نگاه می کنیم، شاسی گاوآهن موازی سطح زمین قرار گیرد و تمام شیارهای شخم دارای عمق یکسان باشند. تنظیم تراز عرضی در گاوآهن سوارشونده به وسیله بازوی رابط سمت راست اتصال سه نقطه تراکتور و از طریق بلند و کوتاه کردن آن انجام می شود. عدم برقراری تراز عرضی باعث می شود تا عمق شخم حتی برای یک خیش در نقاط مختلف یکسان نبوده و کف شیار شخم به شکل پله ای و ناهموار به جای بماند.
تراز طولی زمانی صحیح است که وقتی در روبروی پهلوی گاوآهن ایستاده ایم با چمباتمه زده ایم و به آن نگاه می کنیم، طول شاسی آن موازی با سطح خاک باشد. چنانچه تراز طولی برقرار نباشد، عمق شخم خیش های مختلف یکسان نخواهد بود و کف شیار شخم به صورت پله ای باقی خواهد ماند. تراز طولی گاوآهن های سوارشونده با بلند یا کوتاه کردن طول بازوی اتصال وسط اتصال سه نقطه تراکتور انجام می شود.
تمایل به پایین خيش ها برای نفوذ در خاک زمانی صحیح و کافی است که تراز طولی گاوآهن برقرار باشد. در این حالت انتهای کفش ها اثر کمی بر روی کف شیارها می گذارند. اگر طول بازوی اتصال وسط بیش از حد کوتاه باشد، گاوآهن روی نوک تیغه حرکت می کند و این عمل موجب می شود که تیغه زود ساییده شده و کف شیار شخم ناصاف به جای گذاشته شود.
چنانچه طول بازوی اتصال وسط بیش از حد بلند باشد، گاوآهن در عمق مورد نظر نفوذ نمی کند و کفش، اثرعمیقی روی کف شیار به جای می گذارد. تنظیم بازوی اتصال وسط بسيار مهم و حساس می باشد، حتی یک دور چرخش آن در موقعی که تمایل به پایین کم است، می تواند تمایل به پایین را بیش از میزان تعيين شده افزایش دهد.
تنظيم عمق شخم در گاوآهن های سوار با تغییر تمایل به پایین خیش های جلو و عقب در خاک به وجود می آید. این تنظیم از طریق کوتاه و بلند کردن طول بازوی اتصال وسط اتصال سه نقطه تراکتور انجام می شود، به شرط این که تراز طولی تغییر نکند. تغییرات بیشتر در عمق شخم را می توان با تغییر وضعیت قرارگیری انتهای بازوهای بلندکن پایینی اتصال سه نقطه تراکتور نسبت به سطح زمین انجام داد. این عمل معمولا با توجه به نوع تراکتور، با بالا و پایین بردن انتهای داخلی این بازوها، یا کوتاه و بلند کردن هر دو بازوی رابط سمت راست و سمت چپ اتصال سه نقطه تراکتور انجام می شود.
البته پس از این تغییرات، تراز طولی باید مجددا تنظيم شود. از چرخ میزان یا چرخ تثبیت عمق که در بعضی از گاوآهن سوارشونده وجود دارد، برای تثبیت حداكثر عمق كار گاوآهن استفاده می شود. این چرخ به وسیله دسته ای بالا و پایین برده می شود تا حداکثر عمق شخم تثبیت گردد.
در هنگام کار، گاوآهن آنقدر در خاک فرو می رود تا چرخ میزان با زمین شخم نشده تماس گیرد و مانع نفوذ بیشتر آن شود. برای این کار، اهرم کنترل دستگاه هیدرولیک تراکتور در حالت افتادن قرار داده می شود و تا موقعی که نیاز به بلند شدن گاوآهن وجود نداشته باشد، در این حالت باقی می ماند. همانطور که قبلا گفته شد، اکثر تراکتورهای امروزی دارای سیستم کنترل کشش خودکار هستند، این سیستم می تواند عمق شخم گاوآهن را متناسب با مقاومت کششی خاک تغییر دهد.
عرض برش خيش جلویی در گاوآهن برگردان دار سوارشونده به وسیله تغییر زاویه میله عرضی اتصال سه نقطه گاوآهن انجام می شود. میله عرضی در انواع مختلف گاوآهن های سوارشونده ممکن است به شکل دو سر لنگ، یک سر لنگ و بدون لنگ باشد که البته نوع دو سر لنگ متداول ترین نوع است.
تغییر زاویه میله عرضی دو سر لنگ از طریق چرخاندن آن حاصل می شود. برای چرخاندن میله عرضی از یک دسته پیچی لنگ دار، یک پیچ تنظیم یا یک سیلندر هیدرولیکی استفاده می شود. به طور کلی موقعی که لنگ های میله عرضی به طور عمود قرار گرفته باشند، عرض شیارهای شخم یکسان است.
در این حالت اگر فاصله چرخ های عقب تراکتور به طور صحیح تنظیم شده باشد، خطی که در جهت حرکت تراکتور و مماس با دیواره داخلی چرخ عقب سمت راست آن رسم شده است، از بال تیغه خیش جلویی گاوآهن می گذرد. برای کاهش عرض برش خيش جلویی، میله عرضی باید در جهت مخالف گردش عقربه ساعت (در حالی که به سمت راست گاوآهن نگاه می کنیم) چرخانده شود.
این عمل گاوآهن را به طرف شیار شخم می برد و عرض برش کاهش پیدا می کند. برای افزایش عرض برش خیش جلویی، میله عرضی باید در جهت موافق گردش عقربه ساعت چرخانده شود.
این عمل، گاوآهن را به طرف زمین شخم نخورده برده، بال تیغه خیش جلویی از لبه دیواره شیار شخم قبلی فاصله می گیرد و عرض برش افزایش می یابد. لازم به توضیح است که با چرخش محورعرضی، پین های لنگ دو انتهای محور نیز حرکت کرده و گاوآهن از خط حرکت تراکتور خارج می شود اما پس از این که تراکتور و گاوآهن چند متر به طرف جلو حرکت کنند، گاوآهن به تدریج بر روی خط مستقیم قرار می گیرد و عرض برش خیش جلویی، کاهش یا افزایش می یابد.