سه نوع مهم فرمان گیری مورد استفاده در تراکتورهای چرخ دار عبارتند از:
فرمان گیری چرخ های جلو
فرمان گیری چرخ های جلو، مانوردهی بسیار خوبی را برای تراکتورهای متداول که تنها دارای یک اکسل محرک (دو چرخ محرک) هستند، فراهم می آورد. چرخ های کوچک جلو می توانند قبل از بهم خوردن وضعیت بدنه تراکتور، در یک زاویه باز انحرافی چرخانده شوند. این نوع فرمان گیری برای عملیات مربوط به کشت ردیفی گیاهان، بیشتر عمليات مزرعه و حرکت تراکتور در جاده ها مناسب است.
فرمان گیری کمرشکن
فرمان گیری کمر شکن که در بعضی از تراکتورهای سنگین کار چهار چرخ محرک و بعضی از تراکتورهای باغچه ای مورد استفاده قرار می گیرد، محدودیت دور زدن و حرکت در مسیرهای مختلف تراکتورهایی را که دارای فرمان گیری جلو هستند، جبران می کند، بدین ترتیب که شاسی تراکتور به دو قسمت تقسيم می شود.
هر یک از شاسی های فرعی دارای یک محور مربوط به خود است اما در قسمت وسط تراکتور، محورها به طور لولایی بهم متصل می شوند. قسمت جلویی تراکتور معمولا در برگیرنده موتور جعبه دنده و اتاقک راننده است و قسمت عقب آن از ادوات حمایت کرده و محل اتصال آن ها می باشد.
فرمان گیری تراکتور توسط سیلندرهای هیدرولیکی دو طرفه که در دو طرف نقطه لولایی آن قرار گرفته اند، مهيا مي شود. با قرار گرفتن نقطه لولایی در مرکز فاصله بین دو محور، شعاع چرخش تراکتور کاهش می یابد و چرخ های جلو و عقب در موقع دور زدن در یک مسیر حرکت می کنند. تمام ادواتی که به تراکتور کمرشکن متصل می شوند، دقیقا در یک مسیر با جهت فرمان گیری تراکتور قرار می گیرند. حتی اگر تراکتور در حال حركت باشد، حرکت مفصلی و کمر شکنی باعث می شود تا وسیله متصل به تراکتور به یک طرف حرکت کند.
فرمان گیری تمام چرخ ها
فرمان گیری تمام چرخ ها، معمولا در تراکتورهای چهار چرخ محرکی که دارای شاسی یکپارچه هستند، بیشترین انعطاف پذیری را در انجام عمليات فراهم می آورد. در این روش، مانوردهی کامل در چرخ هایی که دارای اندازه های مختلف هستند، امکان پذیر است و هیچگونه اشکالی در انجام فرمان گیری در شیب ها وجود ندارد. استفاده از فرمان گیری تمام چرخ ها، شامل چهار روش مختلف زیر است:
فرمان گیری چرخ های جلو
فرمان گیری چرخ های جلو به طور کلی برای ۷۵ درصد از زمان عملیات در مزرعه مناسب است و با خصوصیات تراکتورهای دو چرخ محرک مطابقت دارد.
فرمان گیری همراه
در فرمان گیری همراه، چرخ های جلو و عقب مخالف یکدیگر فرمان گیری می کنند. این نوع فرمان گیری برای پیچ های خیلی تند مورد استفاده قرار می گیرد و در آن چرخ های عقب همانند فرمان گیری کمرشکن مسیر چرخ های جلو را دنبال می کنند.
فرمان گیری خرچنگی
در فرمان گیری خرچنگی، چرخ های جلو و عقب به طور هم جهت با هم فرمان گیری مى كنند. این نوع فرمان گیری در مواقعی که تراکتور به صورت مایل بر روی تپه ها کار می کند، مورد استفاده قرار می گیرد تا کشش رو به پایین ادوات بر روی شیب تپه ها را با زاویه دادن به چهار چرخ به طرف بالای شیب خنثی کند. در فرمان گیری خرچنگی، شاسی تراکتور در وضعیت مستقیم و به طرف جلو قرار می گیرد و تعادل عرضی تراکتور با اصلاح فرمان گیری بهم نمی خورد.
فرمان گیری چرخ های عقب
فرمان گیری چرخ های عقب، در زمانی که قرار است ادوات به عقب تراکتور متصل شوند، کمک بسیار خوبی محسوب می شود. این نوع فرمان گیری برای مانوردهی در فضاهای محدود و محصور، مانند اطراف ساختمان ها مورد استفاده قرار می گیرد.